Spain
Dag 7 - brood, heuvels en een gouden afscheid
Onze laatste ochtend begon bij de bakkerij die we de hele week al op het oog hadden: El Colmenero de Alhaurín, een familiebedrijf van de vierde generatie bekend om zijn vakmanschap (en het eigen broodmuseum ernaast!). Binnen drong een vriendelijke lokale shopper aan dat we zijn favorieten moesten proberen. We stemden natuurlijk toe en nipten onze cappuccino's als locals. Na het ontbijt besloten we een kleine omweg te maken naar Mijas, een charmant wit dorpje op slechts een half uur rijden. We hadden gehoord over de kleine stierenvechtersarena en konden het niet laten om een kijkje te nemen. Voor slechts drie euro gingen we naar binnen en eindigden lachend door een speels bezoek, alsof we even matadors waren. Terug in Alhaurín dwaalden we nog een laatste keer door de stad: witgekalkte huizen die glinsterden in het middaglicht, uitbarstingen van flamenco muziek en het gezoem van het dagelijks leven. De lunch was bij Sardina, nog een authentiek juweeltje dat enkele van de beste tapas serveerde die we de hele week hadden gehad. Toen de zon begon te zakken, gingen we naar de groene heuvels boven Alhaurín, volgden kronkelende paden met uitzicht op de stad. Die avond konden we het niet laten om nog een laatste diner bij Sardina te hebben. Een perfecte afsluiting van onze reis.
